Tajemnica Westerplatte. Pomnik Bohaterów Obrony Wybrzeża, budowla znana każdemu Polakowi skrywa swe tajemnice.

4 0

Tajemnica Westerplatte.
Pomnik Bohaterów Obrony Wybrzeża, budowla znana każdemu Polakowi skrywa swe tajemnice.

Westerplatte . Ta nazwa kojarzy nam się głownie z wybuchem II w.św. gdzie polscy obrońcy walczyli 6 dni. Walcząc przeciw przeważającym siłom wroga, stali  się symbolem oporu dla walczącej Polski. Po wojnie, kiedy Gdańsk  został odzyskany zapomniano o tym kawałku terenu. Z początku był wykorzystywany przez wojsko,  później zamienił się w wysypisko a okolica była coraz bardziej zapuszczona.

 


Na początku lat 60-tych, postanowiono zmodernizować  nabrzeże portowe i pogłębić kanał w Gdańsku.  Co za tym idzie, dysponowano w ten sposób ogromna ilością materiału która trzeba było zagospodarować.  Właśnie w tym okresie powstała wizja  uporządkowania terenu Westerplatte .

Gruz i inne materiały powstałe po modernizacji nabrzeży zostały wykorzystane do niwelacji  i usypania sztucznego wzgórza w wysokości 25 m. Ogłoszono  konkurs architektoniczny na projekt pomnika który wygrali architekci : A. Haupt, F. Duszenko i H. Kitowski.



 

 

Do budowy strzelistego, zgeometryzowanego monumentu, użyto 236 granitowych bloków o wadze od 6 do 12 ton. Kamienne elementy sprowadzone aż z Dolnego Śląska, z kamieniołomów w Strzegomiu i Borowie.

 

Na ścianach granitowych bloków gdańskiego pomnika wyrzeźbiono: sylwetki żołnierza i marynarza, hasło „Chwała wyzwolicielom” oraz nawy lokalizacji ważnych bitew. Choć pierwotnie miały się tu znaleźć miejsca ważnych potyczek na Wybrzeżu, ostatecznie – z powodów politycznych i propagandowych – w kamieniu wykuto nazwy pól bitewnych niewiążących się z treścią monumentu (np. Lenino, Studzianki).

Tajemnicą monumentalnego pomnika jest jego założenie architektoniczne. Otóż pomnik mieści w sobie szyb i piwnice która jest jednocześnie jego fundamentem.

 

Ogromny ciężar pionowego pomnika na piaskowym nasypie należało pewnie ustabilizować. Posłużyła do tego nie płyta fundamentu, która mogła z czasem się przesunąć na kopcu ale potężny żelbetowy szyb wraz z okrągłą „piwnicą – fundamentem, mieszczącym centralę z instalacjami elektrycznymi oświetlenia pomnika i okolicy. Sam granitowy obelisk wybudowano obkładając granitowymi blokami stalową rurę „kręgosłupa” z dospawanymi prętami mocującymi i stabilizującymi konstrukcję naziemną.

Przez tą pionową rurę „komin”, można było po szczebelkach stalowych dostać się na szczyt szybu, zabezpieczonego wodoszczelną klapą stalową. Podobno mógł być to kiedyś dodatkowy punkt obserwacyjny zatoki, dla pobliskiej jednostki wojskowej…

Do wielkiego pomieszczenia technicznego z szybem – fundamentem, szerokim na około 8 metrów, a głębokim na około 20 metrów, prowadzi korytarz zabezpieczony stalowym włazem na poziomie placu oraz dodatkowo w korytarzu, solidnymi żelbetowymi drzwiami w stalowej framudze.

My z własnej strony odradzamy eksploracje amatorska szybu. Podziemny schron techniczny pod kopcem, zabezpieczony jest solidnym zamkiem i alarmem radiowym.

żródło: pdk news/

Foto: domena publiczna /pdk news

Film: Krzysztof Dargiewicz/youtube

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Facebook